uw winst, onze doden

Terug naar de tekst die we bij onze actie van 14 juni hebben voorgelezen:

“Vandaag keren we het bezuinigingsbeleid in Brussel, Charleroi en Luik de rug toe.

Het opzetten van deze bijeenkomsten is geen eenvoudige opgave geweest. We hadden te maken met de druk van de burgemeesters Close en Prévot die, in een tijd waarin de samenleving als geheel uit de lockdown komt, waarin de regering ons aanmoedigt om weer aan het werk te gaan en te consumeren, ons het zwijgen opleggen door een verbod op demonstraties.

Winkels zijn overvol, het openbaar vervoer ook, het werk wordt hervat zonder dat er per se gezondheidsmaatregelen worden gegarandeerd, de staat denkt zelfs aan het heropenen van de grenzen en wij zouden moeten zwijgen en onze woede moeten inhouden.

De burgemeesters Close en Prévot verboden daarom onze bijeenkomsten, maar wij zijn hier vandaag!

Wij zijn hier omdat onze strijd legitiem is.

We hebben geen gezondheidsadvies nodig van een regering die op alle fronten heeft gefaald. Die heeft nagelaten onze ouderen te beschermen, die de verzorgers heeft blootgesteld door geen adequate beschermingsmiddelen te verstrekken, die de eerstelijnswerkers in gevaar heeft gebracht, die niet in staat is geweest een massale screening uit te voeren, die de gezondheidszorg jarenlang ondergefinancierd heeft, en die daardoor haar eigen bevolking in gevaar brengt.

Al jaren zijn wij allemaa, brancardiers, onderhoudspersoneel, technici, verpleegkundigen, zorgassistenten, artsen, patiënten, familie van patiënten en alle betrokkenen, getuige van de politieke keuzes die leiden tot de langzame doodsstrijd van de sociale zekerheid en de achteruitgang van de kwaliteit van de gezondheidszorg in België.

Het is het neoliberale beleid dat verantwoordelijk is voor dit lijden dat we allemaal rechtstreeks meemaken.

We zijn in de eerste plaats getuigen van onze eigen uitputting.

Wij die het maximum geven aan onze patiënten ondanks het gebrek aan middelen.

We zijn getuige van sterfgevallen die voorkomen hadden kunnen worden als we die dag met meer waren geweest, als we de juiste apparatuur, de juiste voorschriften en het juiste aantal zorgverleners hadden gehad.

We zijn getuige van medische complicaties die niet zouden moeten plaatsvinden, als de gezondheidszorg maar goed gefinancierd was.

We zijn getuige van een tekort aan personeel dat ons soms leidt naar het vergeten van onze menselijkheid, die essentieel is voor onze beroepen.

We zijn getuige van het gebrek aan loon dat ons dwingt om elke euro aan het eind van de maand twee keer om te draaien.

We zijn getuige van de precaire situatie van de bevolking, die maar al te vaak gedwongen wordt haar zorg uit te stellen.

We zijn getuige van de onwaardige omstandigheden waarin onze ouders en grootouders leven.

We zijn getuige van het gebrek aan geschikte plaatsen en zorg voor ouderen en geesteszieken.

Tot slot zijn we getuige van de moeilijke toegang tot de zorg voor mensen zonder papieren.

Als getuigen hebben wij dus de verantwoordelijkheid om dit aan te klagen!

De rode draad in de beslissingen van de opeenvolgende regeringen is eenvoudig: vermarkting en privatisering van de verschillende takken van de sociale zekerheid.

Achter zinnen als “het budget van de sociale zekerheid is aan het ontaarden”, “we moeten bezuinigen om de overheidsschuld af te lossen” of “de gezondheidszorg is duur”, proberen ze ons te doen geloven dat ze geen keus hebben en dat we dit zullen moeten accepteren.

We weten dat dit niet waar is en blijven erbij : gezondheid is geen aanpassingsvariabele en zal dat ook nooit zijn!

Verminder de uitgaven op bewapening, bestrijd belastingontduiking, verhoog de belastingen op kapitaal, beperk de hoge salarissen!

Pas alles aan wat niet in levens betaald kan worden, alles wat niet in gezondheid kan worden betaald, alles wat niet in kwaliteit van leven kan worden betaald.

Maar de sociale zekerheid moet worden versterkt!

De Covid-19 pandemie heeft bewezen dat je de gezondheidszorg niet kunt onderfinancieren zonder het risico te lopen te doden. Gebrek aan voorbereiding, het fiasco van het beschermend materiaal, valse beloften van screening, traag beheer… Al verklaren deze mislukkingen niet alles, ze zijn op zijn minst verantwoordelijk voor een reële oversterfte, vooral in de rusthuizen en onder zorgverleners. Dit is onaanvaardbaar!

De Covid19 pandemie veranderde ook het machtsevenwicht.

Vandaag de dag zijn we ons met steeds meer bewust van het lijden in ziekenhuizen en rusthuizen.

Steeds meer onder ons vragen om erkenning voor het personeel in de gezondheidszorg door middel van hogere salarissen en meer personeel.

Steeds meer van ons vragen om de financiering van de sociale zekerheid te baseren op de behoeften van de bevolking en niet op de besparingen die zogenaamd moeten worden gerealiseerd.

We zijn nu vastbesloten om de logica te veranderen! En we zullen niet stoppen totdat we krijgen wat de norm zou moeten zijn: duurzame financiering en beheer van de gezondheidszorg door werknemers en patiënten.

Tot die tijd zullen we alles doen wat nodig is om de waardigheid van ons allemaal te verdedigen. We zijn, onder andere, van plan om de straat op te blijven gaan, maar ook om een klacht in te dienen tegen degenen die ons in gevaar hebben gebracht!

Inderdaad, een klacht tegen de Belgische regering wordt volgende week gelanceerd en zal een inspanning van iedereen vergen!

De staat zal zich moeten verantwoorden om ons in gevaar te hebben gebracht!

Bedankt voor uw komst vandaag!

Laten we onze banen en de straat terugnemen.

Laten we onze Franse collega’s steunen die dezelfde problemen hebben als wij en die deze dinsdag 16 juni zullen mobiliseren!

Laten we met nog meer zijn op 13 september voor de Grande Manifestation de la Santé-Grote Betoging voor Gezondheid !

De strijd, onze strijd, begint vandaag voor onbepaalde tijd!

Onze strijd zal leiden tot de overwinning, omdat hij ons allemaal aangaat, omdat hij rechtvaardig is en omdat hij mooi is!

Tegen onze leiders zeggen we: Uw beleid is voorbestemd om te verdwijnen, want het schaadt de meesten en dient slechts een klein aantal bevoorrechten!

LANG LEVE DE ZORG IN ACTIE!

LANG LEVE DE VOLKSSTRIJD!

LEVE DE STRIJD!

Honderden mensen in Charleroi, Brussel, Luik en Namen, om te vechten voor herfinanciering!

Gisteren kwamen we met honderden bijeen in Charleroi, Brussel, Luik en Namen om de herfinanciering van de gezondheidszorg te verdedigen en het beleid van de regering tijdens de Covid-19-crisis af te keuren.

Deze bijeenkomsten zijn overal uitstekend verlopen, ondanks de druk van de politie. Het recht om te demonstreren, dat onder andere is vastgelegd in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, is een van de meest fundamentele rechten in een democratie. We moeten terug de straat op om onze werkomstandigheden, meer personeel, hogere lonen, toegang tot de gezondheidszorg, enz. te verdedigen.

De covid-19-crisis is natuurlijk nog niet voorbij en het is belangrijk dat we ons daarvan bewust zijn. Als we de straat op gaan, moeten we dat doen op een manier die de bescherming van onze gezondheid garandeert. Maar vandaag is er geen reden meer om mensen wel weer aan het werk te laten gaan en consumeren, maar de sociale strijd te blijven verbieden.

Bedankt voor jullie komst gisteren.

We kijken uit naar jullie komst op 13 september om 14 uur aan de Kunstberg naast het Centraal Station van Brussel om onze Grote Gezondheidsmanifestatie – Betoging voor Gezondheid te starten (event Facebook)!

Maak gebruik van de zomer om je omgeving en collega’s ervan te overtuigen dat het van vitaal belang is om de gezondheidszorg te verdedigen!

Er zal een klacht worden ingediend tegen de regering voor het beheer van de covid-19-crisis. Wij contacteren jullie zeer binnenkort om deel te nemen aan deze klacht via onze sociale netwerken.

IN HET ZICHT VAN DE TWEEDE GOLF, WIL DE STAAT ONS OPEISEN.

Nadat de regering van plan was de bedrijven en de industrie in een geforceerd tempo te deconficeren, zonder zich te houden aan de termijnen voor het meten van de effecten, bereidt ze zich nu voor op de komst van de tweede golf met de vordering van het personeel in de gezondheidszorg!

Het anticipatiebeleid van de overheid bestaat immers niet uit het massaal screenen van de bevolking of het ter beschikking stellen van persoonlijke beschermingsmiddelen aan de bevolking, of zelfs het afremmen van de eetlust van de aandeelhouders, maar uit het voorbereiden van de gezondheidszorg op het zeer waarschijnlijke optreden van een tweede golf.

Om deze voorbereiding te verzekeren, maakt de regering dus gebruik van haar bijzondere bevoegdheden, d.w.z. zonder parlementair debat, zonder discussie met het veld, zonder vakbondsoverleg, kortom zonder democratie, om een koninklijk besluit op te leggen dat de vordering van gezondheidszorgpersoneel mogelijk maakt. We hebben een kopie gekregen (link aan het einde van het artikel).

Zonder enige erkenning voor de inspanningen die de gezondheidswerkers tot nu toe hebben geleverd (afgezien van het feit dat ze door de bevolking worden toegejuicht), is de regering in dit koninklijk besluit, dat momenteel wordt afgerond, van plan om indien nodig personeel in de gezondheidszorg op te eisen. Terwijl de gezondheidswerkers uitgeput en uitgeput zijn, terwijl het tekort aan gezondheidswerkers het bittere resultaat is van het bezuinigingsbeleid waarvoor de regering verantwoordelijk is, zouden gezondheidswerkers kunnen worden teruggeroepen naar hun rustperiodes om het tekort aan arbeidskrachten in andere zorginstellingen op te vangen.

De overheid is al vele jaren doof en blind voor onze eisen met betrekking tot de middelen die ons worden toegekend. Nu heeft de staat besloten om op autoritaire wijze te reageren zonder ze te verhelpen, door dwangarbeid in te voeren!

Dit koninklijk besluit voorziet immers in “de mogelijkheid om beroepsbeoefenaars uit de gezondheidssector op te eisen”. Deze vordering kan worden geactiveerd door de gouverneurs van de provincies, de Staat en/of het beheer van de zorginstellingen.

Het gaat om alle beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg: “Dit geldt voor alle beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg, ongeacht hun arbeidsstatus (werknemer, zelfstandige, enz.) en hun gebruikelijke werkplek. »

Deze eis kan worden ingevoerd wanneer de zorginstellingen niet meer in staat zijn om op vrijwillige basis te werven. De boodschap is duidelijk: als je je niet vrijwillig aanbiedt, word je gedwongen! “Wanneer de in 1° bedoelde leemte niet meer kan worden opgevuld door de nodige capaciteit op vrijwillige basis te verhogen”.

Bovendien zou voor deze vordering geen overleg met het veld of de vakbonden nodig zijn: alleen de directie en de Staat beslissen: “Het aantal op te eisen beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt vastgesteld in overleg met de betrokken bedrijfsleider, de gezondheidsinspecteur en de gouverneur. »

Het koninklijk besluit voorziet niet in reglementaire uitzonderingen op de vordering, die tot gevolg hebben dat de Gouverneur een discretionaire bevoegdheid krijgt: “Indien een gevorderde gezondheidswerker zich beroept op een reden (een dringender beroepsplicht, medische redenen of een andere ernstige reden) die hem belet de vordering in te stellen, moet hij de gevorderde Gouverneur hiervan zo snel mogelijk op de hoogte brengen en is het aan de betrokken Gouverneur om van geval tot geval te beoordelen of de aangevoerde reden legitiem is”. »

Maar de regering met haar bijzondere bevoegdheden houdt daar niet op, de weigering om te reageren op de vordering kan leiden tot daaruit voortvloeiende sancties: “Iedereen die wordt gevorderd op grond van de maatregelen die overeenkomstig dit artikel zijn opgelegd, zonder dat hij of zij dit kan rechtvaardigen met een belemmering die voortvloeit uit de uitvoering van een dringendere beroepsplicht of een andere ernstige reden, wordt gestraft met een gevangenisstraf van acht dagen tot drie maanden en een boete van zesentwintig euro tot tweeduizend euro, of met een van deze sancties alleen. »

Tot slot is dit ontwerp van koninklijk besluit een verdere uitdrukking van het krijgshaftige beleid dat de regering voert zonder dat het lijkt te raken; het is een belediging voor onze inspanningen, onze offers (ook in mensenlevens) en onze toewijding aan degenen die door de pandemie zijn getroffen.

Het uitlokken van een tweede golf door deconfiniëring zonder voorzorgsmaatregelen en vervolgens het overmatig uitbuiten van gezondheidswerkers door middel van dwangarbeid is gewoonweg afschuwelijk!

Dit is een verder bewijs, als er bewijs nodig was, dat de regering zich niet bekommert om onze mening, ons lijden of zelfs ons leven, en dat alleen het herstel van de economie en het beheer van deze gevolgen voor hen van belang is.

Dit ontwerp van koninklijk besluit zou het ook mogelijk kunnen maken om elke vakbondsactie van gezondheidswerkers te saboteren door bijvoorbeeld stakingen te voorkomen.

De regering Wilmes werd in de pers geprezen voor het contrast tussen haar communicatie en de oorlogszuchtige retoriek van Macron. De regering van de Speciale Bevoegdheden heeft niet de taal van de oorlog, maar wel het gebruik ervan. Dit ontwerpbesluit is onontvankelijk!

Link naar het ontwerp van koninklijk besluit:
https://drive.google.com/file/d/1m_SMMzCqyUzVQLMugX6VTVasg4PloX8O/view